Przydomowy taras naziemny o powierzchni zabudowy do 35 m² zwykle można wykonać bez pozwolenia na budowę i bez zgłoszenia. Większy taras naziemny wymaga zgłoszenia, natomiast konstrukcja będąca rozbudową budynku – na przykład wyniesiona na poziom piętra lub ingerująca w elementy nośne – może wymagać pozwolenia. O formalnościach decydują nie tylko metraż i materiał, lecz także sposób posadowienia, zadaszenie oraz wpływ robót na budynek.
Budowa tarasu drewnianego – jakie formalności obowiązują?
Przepisy dotyczą przede wszystkim przydomowego tarasu naziemnego. Chodzi o konstrukcję zlokalizowaną przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym, której wykonanie nie powoduje rozbudowy domu ani ingerencji w jego konstrukcję. Drewniane legary, bloczki, stopy punktowe czy płyta pod tarasem nie przesądzają same w sobie o konieczności uzyskania pozwolenia.
Znaczenie ma powierzchnia zabudowy tarasu oraz – przy konstrukcji zadaszonej – powierzchnia dachu. Samo określenie „drewniany” nie zmienia trybu postępowania.
Taras do 35 m² a zgłoszenie – tabela formalności
| Powierzchnia tarasu | Zadaszenie | Wymagane formalności |
|---|---|---|
| Do 35 m² | Brak | Brak pozwolenia i zgłoszenia, jeśli taras jest naziemny i spełnia warunki ustawowe |
| Do 35 m² | Dach do 35 m² | Brak pozwolenia i zgłoszenia, jeśli taras pozostaje przydomowym tarasem naziemnym |
| Powyżej 35 m² | Brak | Zgłoszenie budowy |
| Powyżej 35 m² | Dach do 50 m² | Zgłoszenie budowy |
Taras o powierzchni 30 m² z dachem o powierzchni 40 m² nie mieści się automatycznie w powyższych zwolnieniach. W takiej sytuacji trzeba ocenić całe zamierzenie w urzędzie lub z projektantem przed rozpoczęciem prac. Odmienne zasady mogą dotyczyć także obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz terenów objętych ochroną konserwatorską.
[ picture_1 ]
Kiedy taras wymaga pozwolenia na budowę?
Granica przebiega między tarasem naziemnym a konstrukcją, która staje się częścią budynku. O rozbudowie może świadczyć zwiększenie powierzchni zabudowy, kubatury, długości lub szerokości istniejącego obiektu. Nie wystarczy więc nazwać konstrukcji „tarasem”, aby automatycznie skorzystać ze zwolnienia.
Osobnej kwalifikacji wymagają w szczególności następujące sytuacje:
- Taras wyniesiony na poziom piętra lub dachu – nie jest typowym tarasem naziemnym i wymaga oceny całego zamierzenia.
- Taras tworzący rozbudowę budynku – na przykład konstrukcja zwiększająca kubaturę albo obrys domu.
- Ingerencja w konstrukcję nośną – w tym wykucie nowego otworu w ścianie, zmianę stropu lub inne roboty dotyczące elementów konstrukcyjnych.
- Stałe zadaszenie powiązane z budynkiem – szczególnie gdy przedłuża połać dachową, opiera się na ścianie nośnej albo tworzy nową kubaturę.
Same słupy nie przesądzają jeszcze o konieczności uzyskania pozwolenia. Taras przy gruncie oparty na słupkach, bloczkach lub stopach może nadal być tarasem naziemnym. Inaczej należy oceniać konstrukcję na poziomie piętra, nad garażem lub na stropie.
Jak zgłosić budowę tarasu?
Jeżeli taras przekracza 35 m² i nie jest rozbudową budynku, zgłoszenie składa się w starostwie powiatowym albo urzędzie miasta na prawach powiatu. Można skorzystać również z portalu e-Budownictwo. Do zgłoszenia przygotuj:
- Formularz PB-2 – z lokalizacją robót i planowanym terminem rozpoczęcia.
- Oświadczenie PB-5 – potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
- Szkic sytuacyjny lub rysunki – z wymiarami, usytuowaniem tarasu i odległościami od granic.
- Opis techniczny – obejmujący konstrukcję, materiały i sposób posadowienia.
W zależności od sytuacji urząd może wymagać także decyzji o warunkach zabudowy, uzgodnień albo opinii wynikających z przepisów odrębnych. Procedura wygląda następująco:
- Wypełnij formularz PB-2 i wskaż zakres planowanych robót.
- Dołącz oświadczenie o prawie do nieruchomości, szkic oraz wymagane opisy i uzgodnienia.
- Złóż dokumenty w starostwie, urzędzie miasta albo elektronicznie zgodnie z aktualną instrukcją.
- Odczekaj 21 dni od doręczenia zgłoszenia. Jeżeli urząd nie wniesie sprzeciwu, możesz rozpocząć budowę.
Termin 21 dni oznacza czas na wniesienie sprzeciwu, a nie automatyczne zatwierdzenie każdego rozwiązania. Wezwanie do uzupełnienia dokumentów może przerwać bieg tego terminu. Roboty należy rozpocząć w terminie wskazanym w zgłoszeniu, nie później niż w ciągu 3 lat od tej daty.
Co sprawdzić przed rozpoczęciem budowy?
Brak obowiązku uzyskania pozwolenia nie zwalnia z przestrzegania przepisów lokalnych i technicznych. Przed zamówieniem materiałów sprawdź:
- MPZP albo decyzję o warunkach zabudowy – dokument może ograniczać powierzchnię zabudowy, wysokość, linię zabudowy lub lokalizację tarasu.
- Odległość od granicy działki – dla tarasu i jego elementów mogą obowiązywać wymagania wynikające z warunków technicznych, co do zasady obejmujące także odległość 1,5 m dla tarasu.
- Prawo do dysponowania nieruchomością – szczególnie przy współwłasności, zabudowie szeregowej lub nieruchomości objętej wspólnotą.
- Wpływ inwestycji na sąsiednią działkę – zadaszenie, wysokość, zacienienie i obszar oddziaływania nie mogą naruszać praw sąsiadów.
Zgoda sąsiada nie zastępuje przepisów ani zgłoszenia. Jeżeli taras zwiększa obszar oddziaływania obiektu, narusza plan miejscowy albo może powodować zagrożenie dla ludzi lub mienia, organ może wnieść sprzeciw i zażądać uzyskania pozwolenia.
Najprostszy przypadek to niezadaszony, przydomowy taras naziemny do 35 m², który nie ingeruje w budynek i jest zgodny z MPZP. Przy konstrukcji wyniesionej, zadaszonej lub połączonej z domem warto przed rozpoczęciem robót uzyskać stanowisko starostwa albo skonsultować projekt z osobą posiadającą uprawnienia budowlane.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej analizy projektu ani konsultacji z właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej.
