Rekuperator ścienny ranking – które modele warto wybrać?

Jeśli szukasz modelu „bez kompromisów”, najbardziej rozbudowanym wyborem będzie Blauberg Freshpoint Pro, a najciszej pracującym – Blauberg Vento inHome Wi‑Fi, podczas gdy najbardziej kompaktowy otwór zapewni airRoxy aRheat 100. Dobry ranking w 2025 roku to taki, który porównuje nie tylko sprawność odzysku, ale też hałas, średnicę montażu, klasę filtra, sposób sterowania oraz realny koszt zakupu. W tym zestawieniu znajdziesz porównanie pięciu konkretnych modeli oraz wskazówki, który z nich wybrać do Twojego pomieszczenia, a także krótkie omówienie alternatywnych urządzeń z różnych półek cenowych.

Jak działa rekuperator ścienny?

W typowym urządzeniu ściennym powietrze z zewnątrz i z pomieszczenia spotyka się w wymienniku ciepła – najczęściej ceramicznym, aluminiowym albo miedzianym wymienniku przeciwprądowym. Strumień zużyty oddaje tam energię, a świeży ją przejmuje, co pozwala odzyskać nawet 80–90% ciepła, które inaczej uciekłoby przez kratkę grawitacyjną. Dzięki temu ogrzewanie pracuje lżej, a komfort termiczny pozostaje stabilny, nawet przy ciągłej wymianie powietrza.

Warto zwrócić uwagę na materiał wymiennika. Ceramiczne wkłady mają porowatą strukturę i dobrze akumulują ciepło, w wersjach entalpicznych dodatkowo odzyskując część wilgoci. Z kolei wymienniki aluminiowe (np. w modelu Awenta HRV100P) wyróżniają się bardzo dobrym przewodnictwem cieplnym i gładką, niechłonną powierzchnią. Aluminium nie absorbuje wilgoci i nie sprzyja rozwojowi grzybów czy bakterii w takim stopniu jak bardziej porowate materiały, co wielu użytkowników postrzega jako przewagę higieniczną, szczególnie w łazienkach i kuchniach.

W rozwiązaniach typu rekuperacja ścienna cały moduł montuje się w jednym otworze przelotowym, bez rozprowadzania kanałów. To typowa wentylacja mechaniczna zdecentralizowana – każdy pokój ma własne, niezależne urządzenie. W wielu modelach stosuje się tryb cykliczny (np. praca 70 s nawiew / 70 s wywiew), w którym ten sam wentylator naprzemiennie ładuje i rozładowuje ceramiczny wkład. W bardziej zaawansowanych konstrukcjach pojawia się jednoczesny nawiew i wywiew przez dwa osobne kanały.

Na komfort akustyczny wpływa nie tylko sam silnik, ale też jego umiejscowienie. W części urządzeń wentylator montuje się za wymiennikiem ciepła (jak w Harmann Airdot Link), dzięki czemu sam wymiennik działa jak naturalny tłumik – dźwięk jest wygaszany jeszcze zanim dotrze do kratki wewnętrznej. To dobre rozwiązanie dla osób szczególnie wrażliwych na hałas.

Dla użytkownika liczy się nie tylko odzysk energii, ale także głośność i pobór mocy. Aktualne urządzenia z silnikiem EC lub bezszczotkowym DC pobierają zwykle 1–10 W w trybach podstawowych, a hałas na najniższych biegach mieści się w przedziale 11–30 dB(A). To poziom, który w sypialni czy gabinecie jest akceptowalny nawet przy pracy 24/7. Dla porównania, budżetowa Awenta HRV100P pobiera zaledwie 1,5–2 W na dwóch biegach, ale generuje przy tym 32–36 dB(A), co pokazuje typowy kompromis między ciszą a ceną.

W 2026 roku za dobrą jednostkę ścienną uznaje się taką, która łączy sprawność odzysku powyżej 80%, hałas do 30 dB(A) na niskim biegu i średnicę otworu między 100 a 160 mm.

Ranking rekuperatorów ściennych 2025 – TOP 5?

Porównanie pięciu modeli: Blauberg Freshpoint Pro, Blauberg Vento inHome Wi‑Fi, CATA PICO Ultra Plus, airRoxy aRheat 100 i CATA HRV‑C 125 pokazuje różne podejścia do komfortu, automatyki i montażu. Różnią się one typem wymiennika, klasą filtrów G2–G4, sposobem sterowania (pilot vs Wi‑Fi), a także średnicą otworu od Ø100 do Ø200 mm. W dalszej części znajdziesz też krótkie omówienie kilku alternatywnych modeli – od tanich podstawowych jednostek po konstrukcje premium z rozbudowanymi czujnikami.

Blauberg Freshpoint Pro

Ten model celuje w scenariusz „chcę mieć wszystko”. Wkład stanowi miedziany wymiennik przeciwprądowy o sprawności do 88%, a powietrze nawiewane i wywiewane przepływa jednocześnie przez jeden zespół otworu. Zakres przepływu 15–90 m³/h pozwala obsłużyć zarówno sypialnię, jak i większy salon, a minimalny hałas na poziomie 12 dB(A) robi wrażenie przy takiej wydajności.

Wersja Pro integruje pełny zestaw czujników – CO₂, wilgotności, temperatury i tVOC – dzięki czemu urządzenie samo reaguje na realną jakość powietrza we wnętrzu. Dostępna jest grzałka elektryczna z odmrażaniem do -30°C, co ważne w domu o cienkich ścianach i dużej ekspozycji na mróz. Sterowanie odbywa się przez aplikację Blauberg Home, Google Assistant oraz Alexa, a harmonogram tygodniowy pozwala precyzyjnie ustawić biegi na poszczególne pory dnia.

Ceną za tę funkcjonalność jest większa średnica montażowa 160 lub 200 mm i wyższy koszt zakupu. Zyskujesz za to rozwiązanie, które realnie zastępuje mini‑centralę wentylacyjną z monitorowaniem stężenia dwutlenku węgla CO₂ i zdalną obsługą – to propozycja bardziej zbliżona do klasy premium, podobnie jak zaawansowane systemy typu Prana 150 Stop Smog.

Blauberg Vento inHome Wi‑Fi

Ten model ma w tym zestawieniu tytuł „najcichszego”. Deklarowany poziom 11 dB(A) w odległości 3 m przy pierwszym biegu sprawia, że dobrze sprawdza się w sypialni, pokoju dziecka czy domowym biurze. Za odzysk energii odpowiada ceramiczny wymiennik entalpiczny, który potrafi przenosić nie tylko ciepło, ale także część wilgoci, przy sprawności do 88%.

Urządzenie pracuje w trybie cyklicznym 70 s/70 s, więc w jednym momencie albo nawiewa, albo wywiewa. Minimalny pobór mocy 1,7 W na najniższym biegu stawia go w czołówce pod względem oszczędności energii. W zestawie znajduje się pilot, a sterowanie można przenieść do aplikacji Blauberg Home z wykorzystaniem Wi‑Fi. Dla alergików przydatna jest możliwość założenia opcjonalnego filtra F7, który skuteczniej wycina drobny pył i alergeny.

Brakuje grzałki elektrycznej i czujnika CO₂, dlatego model ten będzie idealny tam, gdzie priorytetem jest cisza i prostota, a nie pełne monitorowanie jakości powietrza.

CATA PICO Ultra Plus

Urządzenie PICO Ultra Plus bazuje na ceramicznym wymienniku o strukturze plastra miodu, osiągając sprawność odzysku do 90%. To wysoki wynik jak na kategorię ścienną, zwłaszcza że dostępne są trzy wersje wydajności – 30, 45 lub 60 m³/h. Dzięki temu można dobrać przepływ do małej sypialni, łazienki albo salonu typu studio.

Dużym atutem jest montaż od Ø103 mm, co ułatwia instalację w wąskich ścianach i przy gęstej zabudowie instalacyjnej. W tym modelu znajdziesz programator tygodniowy w języku polskim, integrację z Google Home oraz obsługę przez aplikację (Tecnosystemi PL). Urządzenie pozwala ustawić progi wilgotności i CO₂, a także tryb chłodzenia nocą, gdy na zewnątrz jest niższa temperatura.

Słabszym punktem jest standardowy filtr G2, który zatrzymuje kurz i większe cząstki, ale gorzej radzi sobie z drobnymi pyłami niż konfiguracje G4/F7. Jeśli priorytetem jest możliwie największy odzysk ciepła przy małym otworze i rozbudowanej automatyce, PICO Ultra Plus będzie jednym z ciekawszych wyborów.

airRoxy aRheat 100

To polskie urządzenie wyróżnia się jedną cechą, którą trudno przeoczyć: średnica montażu tylko Ø100 mm. W budynku z grubą ceglaną ścianą albo w ciasnym fragmencie elewacji każdy milimetr ma znaczenie. Mimo kompaktowego przelotu deklarowana sprawność odzysku sięga 90%, a zakres wydajności 18–40 m³/h wystarcza do typowej sypialni, gabinetu czy małego salonu.

W środku pracuje ceramiczny wymiennik sześciokątny, a filtr klasy G4 daje lepszy standard oczyszczania niż powszechny G3. Hałas mieści się w przedziale 13–30 dB w zależności od biegu, zasilanie pobiera około 2,5–4 W, a długość teleskopowej rury pozwala obsłużyć ściany o grubości 250–500 mm. Sterowanie odbywa się z pilota – w tym modelu nie przewidziano Wi‑Fi sterowania ani aplikacji mobilnej.

Dla wielu inwestorów to rozsądny kompromis: nieduży koszt, bardzo mały otwór, przyzwoita filtracja i solidna sprawność, bez rozbudowanej elektroniki, która wymaga później konfiguracji z systemem inteligentnego domu. W podobnej klasie średnicy (Ø100 mm) mieści się też budżetowa Awenta HRV100P z aluminiowym wymiennikiem, która kusi niską ceną, kosztem wyższego hałasu i prostszej automatyki.

CATA HRV‑C 125

Model HRV‑C 125 projektowano jako prosty i powtarzalny element systemu. Deklarowana sprawność odzysku ciepła sięga 82%, a przepływ można ustawić w aż 6 stopniach – od 19 do 63 m³/h. Ułatwia to precyzyjne dopasowanie pracy do kubatury pokoju i liczby użytkowników, zwłaszcza gdy kilka sztuk działa synchronicznie.

To urządzenie ma tryb SMART, w którym elektronika śledzi temperaturę i dopasowuje bieg do warunków. Można je zsynchronicować w grupę do 10 jednostek, co sprawdza się np. w małym biurze albo szeregowcu, gdzie ta sama seria pracuje w kilku pomieszczeniach. Konstrukcja opiera się na ceramicznym wymienniku ciepła i filtrze G3, a sterowanie odbywa się z pilota – bez łączności Wi‑Fi.

Hałas rzędu 25–36 dB(A) jest wyższy niż w najbardziej wyciszonych modelach, ale w zamian otrzymujesz solidne, nieskomplikowane urządzenie dla użytkownika, który nie potrzebuje aplikacji i zdalnej integracji z systemem smart home.

Blauberg Freshpoint Pro warto wybrać, gdy zależy Ci na czujniku CO₂ i jednoczesnym nawiewie, Vento inHome Wi‑Fi – gdy priorytetem jest cisza, a airRoxy aRheat 100 – gdy ściana „nie wybacza” otworów większych niż 100 mm.

Inne modele i alternatywy poza TOP 5

Poza główną piątką istnieje kilka ciekawych urządzeń, które mogą lepiej wpasować się w specyficzne wymagania – od prostych, tanich jednostek po bardzo rozbudowane systemy premium.

Budżetowe jednostki podstawowe

Awenta HRV100P to polski rekuperator ścienny o średnicy Ø100 mm, często wybierany jako pierwsza, niedroga jednostka do mieszkania. Oferuje wydajność 35 i 50 m³/h na dwóch biegach, przy poborze mocy jedynie 1,5 W / 2 W. Hałas na poziomie 32/36 dB(A) jest wyższy niż w konstrukcjach premium, ale akceptowalny w łazience czy kuchni. Zastosowano tu wymiennik aluminiowy, co poprawia higienę i ułatwia czyszczenie. Sterowanie odbywa się prostym pilotem, bez dostępu do Wi‑Fi.

W podobnej półce funkcjonalnej plasuje się m.in. Reventon Waller 64 – estetyczny model z tworzywa sztucznego, o wydajności do 64 m³/h, ceramicznym wymienniku regeneracyjnym (odzysk ciepła i wilgoci) oraz klasie energetycznej A*. To opcja dla osób szukających prostego, ale przyzwoicie wyglądającego urządzenia do strefy dziennej.

Średnia półka – więcej biegów i lepsze sterowanie

Alnor HRU-WALL-RC-150-60 to solidny rekuperator jednorurowy z ceramicznym wymiennikiem, integracją czujnika temperatury i obudową z odpornego na UV tworzywa ABS oraz stali. Oferuje 5-stopniową regulację wydajności: 20, 30, 40, 50 i 60 m³/h, a sterowanie odbywa się za pomocą bezprzewodowego pilota z magnetycznym uchwytem ściennym. To ciekawa propozycja do salonu lub większej sypialni, gdy potrzebna jest elastyczna regulacja bez zaawansowanej automatyki sieciowej.

Ciekawą propozycją jest też Vortice HRW 60 Mono Evo Hcs – włoski rekuperator z 5-biegowym silnikiem EC na łożyskach kulkowych, zmywalnymi filtrami G3 oraz sześciokątnym ceramicznym wymiennikiem o sprawności do 90%. W wersji Hcs wyposażony jest w czujnik wilgotności, a w wybranych odmianach dostępna jest również łączność Wi‑Fi, co ułatwia integrację z systemem smart home.

Systemy wielopokojowe i synchronizacja wielu jednostek

Jeśli zależy Ci na zbudowaniu większego, wielopokojowego systemu wentylacji zdecentralizowanej, warto spojrzeć na rozwiązania takie jak Zephyr (BSK). To urządzenie o średnicy 165 mm, wydajności 15–60 m³/h, poborze mocy do 6,3 W i głośności w zakresie 24–48 dB(A) @3 m. Atutem jest możliwość bezprzewodowej synchronizacji pracy aż do 16 jednostek, co umożliwia budowę spójnego systemu w całym mieszkaniu lub biurze bez skomplikowanej automatyki centralnej.

Podobną filozofię, ale w nieco prostszej formie, realizują też urządzenia pokroju CATA HRV‑C 125 czy Alnor HRU-WALL, które potrafią pracować w grupach i wspólnie reagować na warunki w budynku.

Modele premium z zaawansowanymi czujnikami

W segmencie premium warto wspomnieć o takich konstrukcjach jak Prana 150 Stop Smog czy Harmann Airdot Link. Prana 150 to zaawansowany rekuperator z miedzianym wymiennikiem ciepła, szeregiem czujników (wilgotności, CO₂, jakości powietrza, ciśnienia atmosferycznego) i trybem AUTO, który samodzielnie dobiera parametry pracy. Dodatkowo oferuje funkcję mini‑dogrzewania, podnosząc temperaturę powietrza nawiewanego o ok. 3–4°C w trybie nocnym oraz niezależne sterowanie silnikami nawiewnym i wywiewnym, co pozwala tworzyć lekkie nadciśnienie lub podciśnienie w pomieszczeniu.

Harmann Airdot Link z kolei wyróżnia się bardzo wysoką sprawnością odzysku ciepła – nawet do 93% – oraz dopasowaniem do przegród o grubości 250–500 mm. Wentylator umieszczony jest za wymiennikiem (dodatkowe tłumienie hałasu), a uchylny panel frontowy pełni rolę szczelnej klapy odcinającej, która po wyłączeniu urządzenia zapobiega niekontrolowanym przewiewom zimnego powietrza. W wybranych konfiguracjach dostępny jest też czujnik zmierzchu, który po zgaszeniu światła automatycznie przełącza jednostkę w cichy tryb nocny.

Ile kosztuje rekuperator ścienny?

Przy wyborze konkretnego modelu warto od razu ustalić budżet. W 2025–2026 roku ceny rekuperatorów ściennych kształtują się następująco:

• Modele podstawowe – ok. 500–1500 zł. To głównie proste jednostki z 2–3 biegami, pilotem lub przełącznikiem i ograniczoną automatyką. Przykłady: Awenta HRV100P (ok. 549 zł), Alnor HRU-Wall w tańszych konfiguracjach.
• Średnia półka – około 1600–2500 zł. Zwykle obejmuje łączność Wi‑Fi lub bardziej rozbudowane sterowanie, lepsze filtry oraz wyższą kulturę pracy. Przykład: Alnor HRU-WALL-RC-150-60 za ok. 1659 zł, Vortice HRW 60 Mono Evo w wersji z automatyką Hcs.
• Konstrukcje zaawansowane i premium – od ok. 2500 zł do nawet 5000 zł i więcej, zwłaszcza przy integracji wielu czujników (CO₂, tVOC, ciśnienie, zmierzch), funkcjach zimowych i rozbudowanej komunikacji bezprzewodowej. W tę grupę wpisują się m.in. Blauberg Freshpoint Pro, Prana 150 Stop Smog, Harmann Airdot Link.

Do ceny zakupu warto doliczyć koszt wiercenia otworu (szczególnie w grubych ścianach z żelbetu) oraz wymiany filtrów co kilka miesięcy – to one w praktyce decydują o długoterminowych kosztach eksploatacji i jakości powietrza.

Jak dobrać rekuperator ścienny do pomieszczenia?

Dobór konkretnego modelu dobrze zacząć od liczb: kubatury pokoju, potrzebnej wymiany powietrza w m³/h oraz realnego progu hałasu, który jest dla Ciebie akceptowalny. W 2026 roku przyjmuje się, że dla komfortu użytkowników przepływ powinien pokrywać co najmniej 0,5–1 wymiany objętości pomieszczenia na godzinę, a poziom dźwięku na najniższym biegu nie powinien przekraczać 25–30 dB(A) w sypialni.

Wydajność i wielkość otworu

Do małej sypialni rzędu 10–15 m² zwykle wystarcza przepływ 30–50 m³/h. W takiej sytuacji sprawdzą się warianty o mniejszej średnicy, jak airRoxy aRheat 100 z Ø100 mm lub wersja PICO 30–45 m³/h z otworem 103–128 mm. Jeśli pokój ma 25–30 m², rozsądniej spojrzeć w stronę urządzeń o wydajności 60–90 m³/h, np. Blauberg Freshpoint czy CATA HRV‑C 125 na wyższych biegach, a w średniej półce – Alnor HRU-WALL-RC-150-60 z maksymalnym przepływem 60 m³/h.

Średnica otworu to nie tylko kwestia wiercenia – w ścianie o grubości 240–700 mm duża rura 160–200 mm zabiera więcej miejsca niż 100–125 mm, co bywa problemem przy ościeżach okiennych, nadprożach czy instalacjach elektrycznych. Przy cienkich ścianach szkieletowych liczy się także nośność konstrukcji i bezpieczeństwo cieplne, dlatego warto sprawdzić, jakie zakresy grubości dopuszcza producent dla konkretnego modelu. Przykładowo Harmann Airdot Link oraz wiele kompaktów (np. Ventika Solo+) są przystosowane do przegrody o grubości ok. 250–500 mm, co dobrze pokrywa się z typowymi ścianami w budownictwie jednorodzinnym.

Hałas, filtry i sterowanie?

W sypialni i pokoju dziecka im niższy hałas, tym lepiej. Modele takie jak Blauberg Vento inHome z 11 dB(A) @3 m na pierwszym biegu praktycznie „znikają” w tle akustycznym mieszkania. W kuchni czy łazience poziom 30–36 dB(A) jest zwykle akceptowalny, bo i tak częściej korzystasz tam z wyższych biegów np. po kąpieli. Warto pamiętać, że na odczuwalny hałas wpływa nie tylko sama specyfikacja, ale też umiejscowienie wentylatora i obecność elementów tłumiących dźwięk w torze powietrza.

Na filtrację warto spojrzeć przez pryzmat lokalizacji. W centrum miasta i w rejonach smogowych przydatne są filtry F7 lub konfiguracje antysmogowe, które skuteczniej wychwytują drobne cząstki PM2,5. Klasy G3 i G4 dobrze radzą sobie z kurzem i większymi drobinami, ale nie pełnią roli bariery przeciwsmogowej. Z kolei w domu alergika sens ma rozważenie modeli z opcją F7 i regularna wymiana wkładów co 3–6 miesięcy. W urządzeniach z wymiennikiem aluminiowym (np. Awenta HRV100P) dodatkową zaletą jest łatwe, mechaniczne czyszczenie gładkiej powierzchni wymiennika.

Sterowanie to kwestia wygody. Dla jednych wystarczy pilot zdalnego sterowania i prosty wybór biegu, inni oczekują Wi‑Fi sterowania, aplikacji z harmonogramem tygodniowym i integracji z Google Home czy Alexa. W bardziej zaawansowanych systemach przydatne są czujniki CO₂, wilgotności i higrostat, które automatycznie podnoszą obroty, gdy w pokoju robi się duszno lub wilgotno. W najwyższej półce pojawiają się też czujniki zmierzchu (automatyczne przejście w tryb nocny po zgaszeniu światła) oraz czujniki ciśnienia atmosferycznego, które pomagają precyzyjniej kontrolować przepływ powietrza.

Jeśli śpisz lekko, szukaj urządzeń poniżej 25–30 dB(A) na pierwszym biegu i z możliwością płynnej regulacji wydajności, a nie tylko dwóch skokowych prędkości.

Funkcje zimowe i komfort w mroźnych warunkach

W polskim klimacie znaczenie mają także funkcje zimowe. Poza klasyczną ochroną przeciwzamrożeniową wymiennika w droższych urządzeniach pojawiają się rozbudowane rozwiązania:

• Grzałka elektryczna – jak w Blauberg Freshpoint Pro, umożliwia odmrażanie i pracę nawet przy temperaturach zewnętrznych rzędu -20–30°C.
• Mini‑dogrzewanie (mini‑heating) – obecne m.in. w niektórych modelach Prana, delikatnie podnosi temperaturę powietrza nawiewanego (o ok. 3–4°C) w trybie nocnym, poprawiając komfort bez dużego wzrostu zużycia prądu.
• Ochrona przed zamarzaniem odpływu skroplin – specjalne tryby pracy, które zapobiegają oblodzeniu odpływu wody kondensacyjnej, gdy na zewnątrz panują głębokie mrozy.
• Mechaniczna klapa odcinająca – szczelny panel (np. w Harmann Airdot Link), który po wyłączeniu urządzenia blokuje napływ zimnego powietrza do środka.

Kiedy rekuperacja ścienna ma największy sens?

Nie w każdym budynku da się poprowadzić pełną instalację wentylacyjną z centralą i kanałami. W wielu mieszkaniach w blokach z lat 70. czy 90. jedyną realną drogą poprawy jakości powietrza wewnętrznego jest montaż kilku jednostek zdecentralizowanych, zwłaszcza po wymianie okien na szczelne. To właśnie tam rekuperacja ścienna pokazuje swój potencjał – bez ingerencji w konstrukcję całego budynku.

Starsze budynki i „mokre okna”

Po wymianie stolarki okiennej w starszym domu często pojawia się efekt wilgotnych parapetów, zaparowanych szyb i grzyba w narożnikach. Lokalna rekuperacja zdecentralizowana ogranicza ten problem, bo stale usuwa wilgotność powietrza z pomieszczeń, odzyskując przy tym energię cieplną. W łazience, kuchni i sypialni jeden dobrze dobrany model eliminuje przeciągi i konieczność uchylania okna zimą.

Pojedyncze pomieszczenia – sypialnia, gabinet, biuro?

Nie każdy chce przebudowywać cały dom, gdy najbardziej dokucza jedna duszna sypialnia albo gabinet bez okna uchylnego. Jednostka ścienna w takim pokoju zapewnia stały dopływ świeżego powietrza, obniża stężenie CO₂ i redukuje uczucie senności. W małych biurach i gabinetach lekarskich często stosuje się kilka sztuk zsynchronizowanych, jak w przypadku CATA HRV‑C 125 z możliwością połączenia do 10 urządzeń w grupę czy wspomnianego Zephyra (BSK), który pozwala na bezprzewodową współpracę aż 16 jednostek.

Domy jednorodzinne i mieszkania energooszczędne

W nowych, szczelnych budynkach – zwłaszcza gdy część pomieszczeń ma trudny dostęp do kanałów – rekuperacja ścienna bywa uzupełnieniem systemu centralnego. Jedno pomieszczenie może mieć osobne urządzenie z ceramicznym wymiennikiem entalpicznym, takie jak Blauberg Vento inHome lub Vortice HRW 60, aby stabilizować poziom wilgotności niezależnie od reszty domu. Z kolei w małych mieszkaniach w zupełności wystarczy zestaw dwóch–trzech kompaktowych modeli zamiast pełnej centrali.

W mieszkaniu 40–60 m² często bardziej opłaca się zamontować dwa lub trzy rekuperatory ścienne niż przebudowywać cały układ kanałów, zwłaszcza gdy liczy się czas i ograniczona ingerencja w wykończone wnętrza.